Arhiva za Srpanj, 2011

Raspeti Dioniz

Posted in Uncategorized on Srpanj 11, 2011 by buonsangue

Major Tom to ground control…

*  *  *

Ampelio Bucci bio je mozda jedini vinar s kojim je pokojni Edoardo Valentini bio blizak i u koga je, bar tako vjeruje sam Ampelio, imao povjerenja. Valentini je Bucci-ju desetljecima tvrdio da je bacva od 25 hl idealna posuda za odgoj velikog vina, ali mu nikad nije objasnio zasto.

*  *  *

Calabretta je evoluirao unatrag i na Etni je svjetlosnim godinama iza svih ostalih. Tu se na trenutke donekle pribliziti mogu iskljucivo jos Benanti i, rijetko, Salvo Foti. (Cornelissen, po naravi ambiciozan bar kao Sveti Franjo, ali jednostavno prenemiran i prenervozan za onu pravu vinarsku koncentraciju, vec deset godina samo kasni i luta, compiling a history of near misses). A svi ostali mogu da mu popushe.

*  *  *

Opisuje tako prijatelj Scanzi, u svojoj izrazitoj zabavnoj neozbiljno-ozbiljnoj knjizi, susret s velikim patrijarhom Francom Biondi-Santi-jem… U jednom trenutku razgovor dospije i do pitanja degustacije: – Il riconoscimento dei profumi, la liturgia teatrale cara al degustatore televisivo sono ridimensionati: “Tutte cose molto soggettive, i profumi. Dipende molto da cosa hai mangiato prima, se hai digerito o no, se sei allegro, se hai litigato con la moglie. Nelle mie degustazioni non mi soffermo quasi mai sul nome da dare ai sentori, i fattori oggettivi discriminanti sono altri” – (Andrea Scanzi, Elogio dell’invecchiamento, Mondadori 2007).

(Ovo bi, naravno, mogao biti koristan naputak svima koji misle da se vina mogu meritorno, “objektivno” opisati, da se o vinima iole validno uopce moze govoriti, nabrajanjem pedesetak tzv. deskriptora ili priglupim i restriktivnim tablicama koje propisuju raznorazni kursevi – mogao bi, kazem, kad bi ti isti imali dovoljno inteligencije, talenta, obrazovanja, koncentracije i poniznosti pred vinom, kad bi ih uopce i zanimalo da se usredotoce, da studiraju, da uce. No, obzirom da na vrbi jos ne radja grozhdje (he he), preostaje mi samo da opet pribjegnem legendarnom Ginu Veronelli-ju koji bi taj nazalost toliko rasprostranjeni tip degustacijske biljeske, poznat i kao “grocery list”, navodno cesto znao popratiti sljedecom sarkasticnom i duhovitom primjedbom: “Sentori di sperma fresco“.)

*  *  *

U chashi kralj, glavom i bradom, i citav njegov kraljevski bal pod maskama, Biondi-Santi. A u mislima – kreda…

Neka jedno bude jasno: doista veliki shampanjac najvece je od svih vina. Doista veliki shampanjac ontoloski je razlicit od svih drugih doista velikih vina. Radi se o maestoznom apolonijskom uljezu u carstvu Dioniza. Jedini od svih doista velikih vina ne stvara snovidjenje, vec jasnovid. Jedini od svih doista velikih vina predstavlja izbavljenje od tezhine, od gravitacije, te covjecju misao i duh bar na tren cini slicnijom mishljenju andjela.

Otprilike kao kad Perzej netom odsjecenu zmijonosu glavu Meduze, licem prema zemlji, brizhno polazhe na krevetic od algi, kako joj grubi pijesak ne bi nagrdio mrtvo lice.

(Sit tibi terra levis.)

Razmishljam o Perzejevim algama, ali i o shumama, o gljivama, razmishljam o smedjem lishchu. Razmishljam o bakru. Razmishljam o humusu, o mirisu zemlje, o svemu sto nice poslije kishe. U pocetku bijashe rijec. Zasto, oche?

Ova je boca Gosset-ovog Quatrieme Centenaire, koji je, nakon 5 godina cuvanja i odgoja, degorzhiran sada vec prilicno davne 1984., sazdana uglavnom od vina iz 1979., ali ga jednako toliko neprestano ozivljava i sirokom rukom zagrabljen miraz zhilave 1971.

Razmishljam o tome da je ovo jedno od onih vina za koja se doista moze reci da je svaki od sitnih mjehurica koji u njemu jos prkose gravitaciji simbol iskupljenja, simbol nade.

 

______________________________________________________

Oglasi